دل نوشته های یک آموزگار

مادر :روزها در حسرت تو می مانم ،غروبها به یادت می افتم ؛شبها در آتش عشقت می سوزم ....

زنگ ورزش

مدرسه ی من حیاط ندارد.

درحالی که همه ی دانش آموزان درمدارسی درس می خوانند که همه ی امکانات رفاهی مانند استخرومیدان فوتبال و.... راداراست ؛مدرسه ی من ازکوچکترین امکانات ورزشی برخوردار نیست که هیچ،لاقل یک حیاط هم ندارد که دانش آموزان درآنجا ورزش کنند.

درمیان درختچه های خارداروزمین ناهموار وپرازگرد وخاک ببینید اینها چطور باشوروشوق دارند ورزش می کنند ‍؟!

حالا درنظرتان مجسم کنید اگه فردا بارون وبرف بیاد اینجا چه وضعی پیداخواهد کرد ؟!.

آیا این واقعا" عدالت است

آیا حق اینها نیست که ازکمترین امکانات ورزشی هم محروم هستند.

تاوان کلاس  پنج پایه شان بس نبود .

وهزاران آیای دیگر.....

 

+ رحیم پاشازاده ; ۸:٤٤ ‎ق.ظ ; جمعه ٢۳ مهر ۱۳۸٩
comment نظرات ()